Einangrun!

Við vorum settir í einangrunarklefann í nótt.

Við erum mjög ósáttir við þessa meðferð. Hvað með það þó við hlaupum um í eltingarleik um miðja nótt. Hvað er svona agalegt við það??

Fangaverðirnir voru samt alls ekki að fíla þetta uppátæki okkar. Hvað var málið? Við þurftum bara að losna við smá orku!!

Lukku Láki byrjaði með því að vera eltast við skottið á mér. Ég meina, hann getur bara elst við sitt skott og látið mitt í friði, en neiiii hann þurfti að fara böggast í mínu skotti. Ergo...ég stökk á hann, snéri honum niður í gólfið og henti mér á hann! Hann auðvitað brölti í burtu og þaut af stað og ég auðvitað á eftir honum. Við gleymdum okkur alveg í gífurlegum eltingarleik um fangaklefann með tilheyrandi látum og rufum auðvitað regluna um ró eftir að ljós hafa verið slökkt.

Annar fangaverðina náði Lukku Láka strax og henti honum inní einangrunarklefann. Ég fékk smá uppreisn æru með því að láta ekki ná mér stax. Ég náði að fela mig! Ég varð nú samt leiður á því að vera einn eftir í stóra klefanum og nokkru seinna bað ég góðfúslega um að fá að fara í einangrun með Láka. Ekki hægt að skilja hann eftir einan þar.

Við stöndum saman bræður...hvað sem á gengur!